Güney Kore , Doğu Asya'da bir ülke . Kore yarımadasının güney kısmını kaplar. Ülkenin kuzeyinde Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti ( Kuzey Kore ), doğusunda Doğu Denizi ( Japon Denizi ) , güneyinde Doğu Çin Denizi ve batısında Sarı Deniz bulunur. Güney Kore, yarımadanın yaklaşık yüzde 45'ini oluşturur. Başkenti Seul şehridir.
Güney Kore, Kore Savaşı'nda (1950–53) savaşı sona erdiren 1953 ateşkesinin şartlarıyla kurulan 2.5 mil (4 km) genişliğinde bir askerden arındırılmış bölgede (DMZ), Kuzey Kore'nin karşısında yer alır.
Yaklaşık 150 mil (240 km) boyunca uzanan DMZ, 1953 askeri ateşkes hattını oluşturur ve Kore yarımadasının batı kıyısındaki Han Nehri'nin ağzından 38° K enlemini (38. paralel) doğu kıyısında ise Kuzey Kore'nin Kosŏng kasabasının biraz güneyini kabaca takip eder.
Coğrafya
Jeolojik olarak, Güney Kore, granit ve gnays gibi büyük oranda Prekambriyen kayalarından (yani yaklaşık 540 milyon yıldan daha eski) oluşur. Ülke, küçük vadiler ve dar kıyı ovaları ile büyük ölçüde dağlıktır. T'aebaek Dağları, doğu kıyı şeridi boyunca kabaca kuzey-güney yönünde ve kuzeye doğru Kuzey Kore'ye doğru uzanır ve ülkenin drenaj bölümünü oluşturur. Onlardan birkaç dağ silsilesi kuzeydoğu-güneybatı yönelimli dallara ayrılır. Bunların en önemlileri, yarımada boyunca uzun bir S şeklinde dalgalanan Sobaek Dağları'dır. Güney Kore'nin dağlarının hiçbiri çok yüksek değildir: T'aebaek Dağları kuzeydoğudaki Sŏrak Dağı'nda 5,604 fit (1.708 metre) yüksekliğe ulaşır ve Sobaek Dağları Chiri Dağı'nda 6,283 fit (1.915 metre) yüksekliğe ulaşır. Güney Kore'nin en yüksek zirvesi olan Cheju Adası'ndaki sönmüş yanardağ Halla Dağı, deniz seviyesinden 6,398 fit (1,950 metre) yüksekliktedir.
![]() |
Seoraksan, Güney Kore'nin doğusunda, Gangwon Eyaletindeki Taebaek sıradağlarının en yüksek dağıdır. |
Güney Kore'nin iki volkanik adası vardır: Yarımadanın güney ucundaki Cheju (Jeju) ve Doğu Denizi'ndeki anakaranın yaklaşık 140 km doğusundaki Ullŭng ve Kangwŏn eyaletinde küçük ölçekli bir lav platosu. Buna ek olarak, Güney Kore, Ullŭng Adası'nın yaklaşık 85 mil (85 km) güneydoğusunda, Liancourt Kayalıkları, Tok (Dok) Adaları (Kore) ve Take Adaları (Japonca) olarak bilinen bir grup kayalık adacık üzerinde hak iddia ediyor ve bu adaları işgal ediyor; bu adacıklar da Japonya tarafından talep edilmiştir.
Ülkenin ana nehirlerinin alt kısımlarında oldukça geniş ovalar vardır. Doğu kıyı şeridi nispeten düzdür, oysa batı ve güneyde birçok ada ile son derece karmaşık ria (yani dere girintili) kıyı şeritleri vardır. Sığ Sarı Deniz ve karmaşık Kore kıyı şeridi, dünyadaki en belirgin gelgit değişimlerinden birini üretir - Seul'ün giriş limanı olan Inch'ŏn'de (Incheon) maksimum yaklaşık 30 fit (9 metre).
Nehirler ve Akarsular
Güney Kore'nin üç ana nehri olan Han, Kŭm ve Naktong'un hepsinin kaynakları T'aebaek Dağları'ndadır ve ova ovalarına girmeden önce sıralar arasında akarlar. Neredeyse ülkenin tüm nehirleri batıya veya güneye doğru ya Sarı Deniz'e ya da Doğu Çin Denizi'ne akar; sadece birkaç kısa, hızlı nehir T'aebaek Dağları'ndan doğuya doğru akar. Güney Kore'nin en uzunu olan Naktong Nehri, Kore Boğazı'na 325 mil (523 km) boyunca güneye doğru akar. Akarsu akışı oldukça değişkendir, yağışlı yaz aylarında en yüksek ve nispeten kuru kış aylarında önemli ölçüde daha azdır.
Toprak
Güney Kore topraklarının çoğu granit ve gnaystan türemiştir. Kumlu ve kahverengi renkli topraklar yaygındır ve bunlar genellikle iyi yıkanır ve az humus içeriğine sahiptir. Uzun kış mevsiminin soğuğundan kaynaklanan podzolik topraklar (kül grisi orman toprakları) yaylalarda bulunur.
İklim
Kore yarımadasının iklimi üzerindeki en büyük etki, ana Asya kara kütlesine yakınlığıdır. Bu, bir karasal iklimin belirgin yaz-kış sıcaklık uçlarını üretirken, aynı zamanda yağış modellerini etkileyen kuzeydoğu Asya musonlarını (mevsimsel rüzgarlar) oluşturur. Yıllık sıcaklık aralığı, yarımadanın kuzey ve iç bölgelerinde, güney ve kıyı boyunca olduğundan daha fazladır ve bu, ikinci bölgelerdeki kıtasal etkilerdeki nispi düşüşü yansıtır.
Güney Kore'nin iklimi, soğuk, nispeten kuru bir kış ve sıcak, nemli bir yaz ile karakterizedir. Kışın en soğuk ortalama aylık sıcaklıklar, güney kıyıları hariç, donma noktasının altına düşer. Seul'deki ortalama Ocak sıcaklığı, 20s °F (yaklaşık -5 °C) düşük iken, güneydoğu kıyısındaki Pusan'da (Busan) buna karşılık gelen ortalama, 30s °F'nin (yaklaşık 2 °C) ortasındadır. . Buna karşılık, yaz sıcaklıkları ülke genelinde nispeten eşittir, Ağustos ayı (en sıcak ay) için ortalama aylık sıcaklık 70'lerin (yaklaşık 25 °C) yüksek seviyelerindedir.
![](https://1.bp.blogspot.com/-xUz-yxScx7E/YMVI6SIqlWI/AAAAAAAABEU/4e6BQP_nzHkRrQoU4sfzaGCcm-kLpODjwCLcBGAsYHQ/w640-h424/seul03.jpg)
Yıllık yağış, anakarada yaklaşık 35 ila 60 inç (900 ila 1.500 mm) arasında değişir. Doğu kıyısındaki Taegu en kurak, güney kıyısı ise en yağışlı bölgedir; güney Cheju Adası, yılda 70 inçten (1.800 mm) fazla alır. Haziran-Ağustos aylarında, yaz musonu sırasında yıllık yağışın beşte üçü alınır, yıllık dağılım aşırı güneyde daha da fazladır. Ara sıra, yaz sonu tayfunları (tropik siklonlar) güney kıyılarında şiddetli sağanak ve fırtınalara neden olur. Kışın yağış, esas olarak kar şeklinde düşer ve en ağır miktarlar T'aebaek Dağları'nda meydana gelir. Donsuz mevsim, kuzey yaylalarında 170 gün ile Cheju Adası'nda 240 günden fazla arasında değişmektedir.
Bitki ve hayvan yaşamı
Uzun, sıcak ve nemli yaz, geniş ve çeşitli bitki örtüsünün gelişimi için elverişlidir. Yaklaşık 4.500 bitki türü bilinmektedir. Ormanlar bir zamanlar toplam arazi alanının yaklaşık üçte ikisini kaplıyordu, ancak uzun, soğuk kış aylarında yakıt ihtiyaçları ve ülkenin yüksek nüfus yoğunluğu nedeniyle orijinal orman neredeyse yok oldu. Güney sahili boyunca dar subtropikal kuşakta ve Cheju Adası'ndaki yaprak dökmeyen geniş yapraklı ormanlar dışında, çoğu bölgede yaprak döken geniş yapraklı ve iğne yapraklı ağaçlar bulunur. Tipik yaprak dökmeyen geniş yapraklı türler arasında kamelyalar ve kafur ağaçları bulunurken, yaprak döken ormanlar meşe, akçaağaç, kızılağaç, zelkova ve huş ağacı içerir. Çam türleri ülkede en çok temsil edilen türlerdir; diğer kozalaklı ağaçlar arasında ladinler, karaçamlar ve porsuklar bulunur. Yerli türler arasında Abeliophyllum distichum (beyaz hor çiçeği veya Kore abelia), zeytin ailesinin bir çalısı ve Kore köknarı (Abies koreana) bulunur.